«قرآن کریم» به‌عنوان معجزه‌ی جاودان خاتم پیامبران، تنها کتاب تحریف‌نشده‌ی الهی است که «توحید»، محوری‌ترین اصل دینی در آن به شمار می‌رود. از این‌روی، ناب بودن توحید در تمام ابعاد دین اثر دارد؛ اما در گذر زمان، مطالب نادرستی وارد احادیث معصومان شده که به اسرائیلیات معروف است. این پژوهش با جمع‌آوری اطلاعات به‌صورت کتابخانه‌ای و پردازش اطلاعات به شیوه‌ا‌ی تحلیلی، به این سؤال پاسخ داده که تحلیل سندی و محتوایی روایت «حدثنا أبوکریب، قال: ثنا أبوأسامة، قال: ثنی هشام، عن محمد، عن أبی‌هریرة، أن رسول‌الله قال: ولم یکذب إبراهیم غیرثلاث کذبات، ثنتین فی ذات‌الله، قوله: «إِنِّی سَقِیمٌ»‏ وقوله: «بَلْ فَعَلَهُ کَبِیرُهُمْ هذا»، وقوله فی سارة: هی أختی» در ذیل آیه «‌فَقالَ ‌إِنِّی ‌سَقِیمٌ» چگونه است؟ درباره احتجاج حضرت ابراهیم با مشرکان درمورد توحید افعالی که در آیه 89 از سوره صافات بیان شده است، شامل یک روایت بوده که راویانش به ترتیب: أبوکریب، أبو‌أسامه، هشام، محمد و أبوهریره هستند. نوشتار حاضر، این روایت را از جهت سندی و محتوایی مورد تحلیل و بررسی قرار داده و به این نتیجه رسیده است که روایت از جهت سند ضعف دارد؛ زیرا نام ابوهریره، چهره‌ی شناخته شده در نقل اسرائیلیات، در سلسله سند آن آمده است. هرچند ابوهریره در نزد اهل‌سنت، متصف به عدالت است. هم‌چنین روایت از نظر محتوایی به پیامبر اولوالعزم، حضرت ابراهیم، سه دروغ نسبت داده است و این با اصل عصمت پیامبران سازگار نیست.