قرآن کریم، دارای متنی چندلایه، با زبان سرشار از پیچیدگی‌های معنایی است که در قالب الفاظ، با مخاطب ارتباط برقرار می‌کند. معناشناسی، یکی از روش‌های علمی است که به کشف سازوکار اجزاء تشکیل‌دهنده یک متن می‌پردازد و به دنبال آن است تا با مطالعه علمی معنا، به استخراج معانی نهفته در متن و کشف لایه‌های آن دست یابد. مقاله حاضر، در پی پاسخ به این سؤال است که معناشناسی واژه‌های «عذاب» و «جهنم» در قرآن چگونه است؟ تبیین مفهوم این واژگان و کارکردهای آن و ارائه تصویری از عاقبت خطا و صواب اعمال انسان، می‌تواند گامی مؤثر به‌سوی کسب معنویت و دوری از خطا و گناه انسان باشد؛ بنابراین، ضرورت دارد با هدف روشن‌گری از ابهام موجود در زمینه عذاب‌های جهنم، به روش توصیفی _ تحلیلی، به بررسی معناشناسی در حوزه واژگانی عذاب‌های جهنم پرداخته و شناخت دقیق‌تری از واقعیت این عذاب‌ها حاصل گردد. در این راستا، ابتدا به مفهوم‌شناسی اصطلاح معناشناسی، عذاب و جهنم و سپس به گستره معنایی این کلمات در قرآن پرداخته و ماهیت و جنس عذاب، هم‌چنین ماهیت و ابواب جهنم و... بررسی و مشخص گردید که در آیات متعدد قرآن به‌خصوص در سوره «قیامت»، به حتمی بودن جهنم و عذاب به‌عنوان کیفر ستمکاران، تصریح ‌شده است.